Archive

Posts Tagged ‘Κυβέρνηση’

Λίγα λόγια με τον καφέ.

  • Καλημέρα σε όλες και όλους. Ο «Πολιτικός σχολιασμός» , ευτυχώς ή δυστυχώς , ξαναγίνεται από σήμερα πολιτικός , μετά το προχθεσινό αφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο.
  • Ένα αφιέρωμα που με βοήθησε να ξεφύγω για λίγο από τη μιζέρια της καθημερινότητας.
  • Τη μέρα του αφιερώματος , δεν έγραψα τίποτα για τις πορείες που γίνονταν. Πορείες μεγάλες και μαζικές. Δυστυχώς για άλλη μια φορά χάθηκε ο έλεγχος σε πολλές περιπτώσεις.
  • Δεν είμαι από αυτούς που λένε πως οι προχθεσινές πορείες έπρεπε να είναι ένα είδους μνημόσυνο για τον Αλέξη. Είναι λογικό να πάρουν χρώμα πολιτικό και κοινωνικό. Όπως άλλωστε είχε γίνει και το 2008.Αλλά…
  • Αλλά δυστυχώς κάποιες συγκεκριμένες ομάδες υβρίζουν και «λερώνουν» τη μνήμη του νεκρού παιδιού περισσότερο και από τον …Κούγια.
  • Όταν στο όνομα ενός θανάτου , βρίσκεις την ευκαιρία να βγάλεις όλα σου τα απωθημένα , να δοκιμάσεις το νέο σου οπλοστάσιο για να δεις αν είναι πιο αποτελεσματικό απέναντι στα ΜΑΤ , δεν νομίζω ότι προσφέρεις τίποτα.
  • Κι αυτή η ιστορία με τους «μπαχαλάκηδες» και τους ΜΑΤατζήδες έχει παρατραβήξει. Βάζω στοίχημα ότι πλέον θα γνωρίζονται με τα μικρά τους. Όταν έρχονται απέναντι θα προσπαθούν οι μεν να αναγνωρίσουν τους δε για να συνεχίσουν τη μάχη που είχαν αφήσει στη μέση μια άλλη φορά.
  • Κούραση!
  • Κατά τα άλλα ήρθε και ο Στρος-Καν και μας έκανε την καρδιά περιβόλι. Βέβαια οι βουλευτές μας και η κυβέρνηση μας τον πίεσαν πολύ και τον τρόμαξαν. Ναι ,ναι… Τέτοια αφόρητη πίεση δεν πρέπει να έχει δεχθεί ποτέ ξανά.
  • Σε πολύ δύσκολη θέση βρέθηκε ο άνθρωπος.
  • Αυτοί που τον στρίμωξαν κυρίως και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια ήταν οι βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Πραγματικά πρέπει να νιώθουμε τυχεροί που έχουμε τέτοιους αντιπροσώπους στη Βουλή.
  • Με μπροστάρη την μετεμψύχωση του Άρη Βελουχιώτη , που ακούει στο όνομα Παναγιώτης Λαφαζάνης , οι βουλευτές του κόμματος έκαναν τη διαφορά. Αποχώρησαν από τη διαδικασία.
  • Ήταν τέτοιος ο τρόμος του Στρος-Καν όταν έμαθε τα νέα , που πραγματικά φτάσαμε κοντά στο να γλιτώσουμε από το μνημόνιο. Λίγο ακόμα ήθελε και ο επικεφαλής του Δ.Ν.Τ. θα το έσκιζε μπροστά στο έκπληκτο κοινό του και θα ζητούσε γονατιστός συγνώμη για όλα τα δεινά που έχουμε περάσει το τελευταίο διάστημα.
  • Δεν πειράζει κ.Λαφαζάνη! Μόνο εσύ είχες το θάρρος να προτείνεις μια τέτοια επαναστατική και ριζοσπαστική κίνηση. Θα δικαιωθείς κάποια μέρα.
  • Και μην ακούς αυτούς που λένε ότι είστε περιφερόμενο τσίρκο με εσένα στο ρόλο της αρκούδας με το ντέφι! Δεν ξέρουν αυτοί!!! Εσείς τα ξέρετε όλα…
  • Απελπίστηκα φίλες και φίλοι!
  • Όπως λέει και ο Μάρκος Βαμβακάρης στο ομώνυμο τραγούδι του. Στο «τραγούδι της ημέρας» σήμερα , από τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση.
  • Καλημέρα! Να περνάτε καλά…
  • Γεια χαρά.

Λίγα λόγια με τον καφέ.

  • Καλημέρα σε όλες και όλους! Ας πιούμε έναν ακόμα πρωινό καφέ μαζί και όχι με τη Μενεγάκη! Η αλήθεια είναι ότι τώρα τελευταία έχουν αραιώσει οι «καφέδες» μας μέσω του «Πολιτικού σχολιασμού». Όχι γιατί προτιμώ να δω την Ελένη , αλλά γιατί όπως θα έχουν παρατηρήσει ίσως και οι περισσότεροι φίλοι των blogs , η κίνηση είναι πεσμένη.
  • Δεν νομίζω ότι φταίει κάτι συγκεκριμένο γι αυτό. Είναι ίσως το γενικότερο κλίμα της κοινωνίας , αναπόσπαστο κομμάτι της οποίας πλέον είναι και η blogόσφαιρα. Σε επίπεδο πολιτικής , οικονομικής και κοινωνικής επικαιρότητας όλα μοιάζουν ίδια. Τι να λέμε συνέχεια; Πάλι για το μνημόνιο , πάλι για τον προϋπολογισμό , πάλι για τις απεργίες; Κούραση…
  • Στο ίδιο τριπάκι που έχει μπει η κοινωνία έχουν μπει και τα περισσότερα blogs. Στη λογική «δεν αντέχουμε άλλο και απλά περιμένουμε να τελειώσει όλο αυτό». Το πότε θα τελειώσει βέβαια είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα.
  • Με τις συζητήσεις που γίνονται αυτές τις μέρες για την επέκταση της περιόδου αποπληρωμής του δανείου -ίσως και μέχρι το 2024 παρακαλώ- πρέπει να συνειδητοποιήσουμε κάτι. Ότι όσοι έχουν γεννηθεί κυρίως στις δεκαετίες του 80′ και του 90′ θα ζήσουν τα πιο παραγωγικά τους χρόνια , μόνιμα χρεωμένοι.
  • Πριν 1-2 χρόνια είχα διαβάσει σε μια μελέτη , που δεν αναφερόταν στην Ελλάδα , αλλά γενικότερα στο αντικείμενο που λέγεται «οικονομικά (ή λογιστική) των γενεών» αυτό ακριβώς το πράγμα. Το πως δηλαδή οι οικονομική πολιτική του σήμερα επηρεάζει τις αυριανές γενιές. Ήταν μια μελέτη κατατοπιστική γιατί εξηγούσε αυτό ακριβώς που ζούμε σήμερα και στην Ελλάδα.
  • Κάποιες γενιές έζησαν με περισσότερα από όσα παρήγαν και σήμερα εμείς πληρώνουμε αυτά τα «περισσότερα».
  • Στην επικαιρότητα τώρα , μεγάλος αναβρασμός επικρατεί σε πολλούς συνδικαλιστικούς κλάδους. Ειδικά στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. τα έχουν βρει μπαστούνια μπροστά στους συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο κόμμα. Η προσπάθεια του Παπανδρέου να συσπειρώσει κόμμα , κυβέρνηση και κοινοβουλευτική ομάδα , για να καταφέρει να περάσει όλες τις τρικυμίες των επόμενων μηνών , δεν φαίνεται να πιάνει τόπο.
  • Οι «πράσινοι» συνδικαλιστές , είτε μιλάμε για τους φοιτητές της Π.Α.Σ.Π. είτε για τους εργαζόμενους της Δ.Ε.Η. δεν σηκώνουν κουβέντα.
  • Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε που θα βγάλει αυτή η κόντρα. Πολλοί μιλάνε για κόντρα «παλιού και νέου ΠΑ.ΣΟ.Κ.». Εγώ θα προτιμήσω να τη χαρακτηρίσω σαν μια φυσιολογική κόντρα κυβέρνησης και εργαζομένων – φοιτητών.
  • Δηλαδή τι περίμενε ο Παπανδρέου ή ο Παπακωνσταντίνου; Ότι αυτοί που τους ψήφισαν το 2009 είναι υπάλληλοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και εκτελούν εντολές; Από τις δουλειές τους ζουν και από τα πτυχία τους περιμένουν να βγάλουν τα αναγκαία.
  • Όταν οι δουλείες εξαφανίζονται και τα πτυχία χάνουν την αξία τους , απέναντι θα τους βρουν όλους αυτούς.
  • Αυτά για σήμερα… Στο σημερινό τραγούδι είπα να ροκάρουμε λίγο μετά από καιρό. «Enter Sandman» από τους Metallica να θυμηθούμε τα παλιά…
  • Καλημέρα ξανά σε όλες και όλους.
  • Γεια χαρά.

Ποιος θα κάνει την αρχή;

Έχουμε περάσει σε μια εποχή , όπου στα ευρωπαϊκά πολιτικά δρώμενα , έχουν αρχίσει να αυξάνονται οι φωνές εναντίον της Ε.Ε. και της παγκοσμιοποίησης γενικότερα. Πριν μια δεκαετία , όταν οδεύαμε προς το ευρώ , όλα έμοιαζαν διαφορετικά. Οι υπέρμαχοι της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ήταν σίγουροι για το μέλλον. Κοινό νόμισμα , κοινό σύνταγμα , νέα κράτη-μέλη. Όλα ήταν προγραμματισμένα έτσι ώστε σήμερα η ευρωπαϊκή ήπειρος να αποτελεί ουσιαστικά μια μεγάλη ομοσπονδία.

Φυσικά η συνταγή χάλασε στην πορεία. Πριν λίγα χρόνια το να είναι κάποιος ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν εκτός από σπάνιο και περίεργο. Πάρτε για παράδειγμα τη χώρα μας , όπου τουλάχιστον στην κεντρική πολιτική σκηνή μόνο το Κ.Κ.Ε. δήλωνε απερίφραστα την αντίθεση του , χωρίς όμως να έχει πειστικά επιχειρήματα.

Με τον καιρό τα πράγματα άλλαξαν. Σε όλη την Ευρώπη κόμματα με αντιευρωπαϊκή ρητορεία είδαν τα ποσοστά τους να ανεβαίνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι τελευταίες εκλογές στην Αγγλία. Επίσης και άλλα κόμματα και επιφανείς πολιτικοί- και όχι μόνο- άρχισαν να μιλούν με επιφυλάξεις για το παρόν και το μέλλον της Κοινότητας.

Ο λόγος που άλλαξε τόσο πολύ το κλίμα φυσικά είναι η τεράστια οικονομική κρίση. Μια κρίση που όπως και να προήλθε έχει τρίξει για τα καλά τα θεμέλια του καπιταλιστικού συστήματος. Πάνω σε αυτό το σύστημα δυστυχώς είναι δομημένη και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Για δεκαετίες ζούσαμε όλοι σαν Ευρωπαίοι πολίτες με την αίσθηση πως ό,τι και να γίνει η σταθερότητα που εγγυάται η ενωμένη Ευρώπη θα λειτουργεί σαν κυματοθραύστης.

Τα τελευταία 2 χρόνια όλη αυτή η πίστη κλονίζεται. Η αίσθηση ασφάλειας αποδεικνύεται ψευδαίσθηση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει την κρίση και να προστατέψει τους λαούς της. Ούτε καν προσπάθησε…

Μάλιστα τώρα μαζί με το Δ.Ν.Τ. , μια από τις κολώνες του παγκόσμιου καπιταλισμού , έχει αρχίσει να αποδομεί και τα τελευταία ψήγματα «ευρωπαϊκής συνείδησης» που έχουν απομείνει στους λαούς της ηπείρου. Μια «ευρωπαϊκή συνείδηση» που ποτέ δεν παγιώθηκε. Οι λαοί της Ευρώπης πάντα ένιωθαν απόμακροι ο ένας από τον άλλον. Δεν υπάρχουν κοινές παραδόσεις , κοινή γλώσσα. Κυρίως δεν υπάρχει κοινός τρόπος σκέψης αλλά και τρόπος ζωής.

Εκτός αυτών , δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόνο μέσα στο προηγούμενο αιώνα έχουν γίνει δύο τεράστιοι πόλεμοι που χώρισαν την Ευρώπη στα δύο και άπειρες διενέξεις , διαφωνίες  και διπλωματικές  κόντες μεταξύ των κρατών. Μπορεί αυτά όλα στα πλαίσια της καθημερινότητας μας να μοιάζουν μακρινά και ξεχασμένα. Αλλά ας θυμηθούμε ότι στο βιβλίο της παγκόσμιας ιστορίας , τα 50-60-70 χρόνια που μας φαίνονται μακρινά , δεν είναι παρά λίγες γραμμές. Λίγες παράγραφοι…

Αυτή τη στιγμή το ντόμινο έχει ξεκινήσει. Ένα ντόμινο που ξεκίνησε από το νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης και την πιο όμορφη χώρα της , έφτασε στο άλλο άκρο και στη χώρα των δυναμικών και ανυπότακτων Ιρλανδών και στο επόμενο διάστημα φαίνεται ότι θα έρθει ξανά νότια για να αποτελειώσει τα μεσογειακά κράτη.

Μέσα από αυτό , οι ηγέτες του Καπιταλισμού , προσπαθούν να δοκιμάσουν τα όρια και τις αντοχές των λαών. Προσπαθούν να δοκιμάσουν το πόσο μπορούν να μας ξεζουμίζουν χωρίς να αντιδράμε. Θεωρώ ότι δεν θα πάει πολύ μακριά η βαλίτσα. Κάποια χώρα θα σηκώσει κεφάλι , σε κάποια χώρα ο λαός θα απελπιστεί τόσο και ή θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του ή θα δώσει , μέσω εκλογών , το δικαίωμα σε κάποιον αντιευρωπαϊστή πολιτικό να κάνει το δύσκολο , μετέωρο αλλά δικαιολογημένο εδώ που έχει φτάσει η κατάσταση , την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεν είμαι ούτε τόσο ικανός , ούτε τόσο γνώστης των πραγμάτων για να μπορώ να προβλέψω με σιγουριά κάτι τέτοιο. Αλλά μπορώ να αντιληφθώ τα μηνύματα που έρχονται από παντού. Κι αυτά δείχνουν ένα δυσοίωνο μέλλον για την ενότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Με την ερώτηση του τίτλου , «ποιος θα κάνει την αρχή;» , αναρωτιέμαι απλά ποιο θα είναι το πρώτο κράτος που θα τολμήσει την απαγκίστρωση του από την Ένωση. Εφόσον υπάρξει ένα τέτοιο κράτος , τότε το μετά θα έχει πολύ ενδιαφέρον.

Γιατί αν τα καταφέρει ο πρώτος θα ακολουθήσουν και άλλοι. Και τότε ίσως γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω , όχι απαραίτητα με την αρνητική έννοια της φράσης.

Λίγα λόγια με τον καφέ.

  • Καλημέρα σε όλες και όλους! Μετά από αρκετές μέρες ο «καφές» είναι πάλι εδώ. Καυτός , όπως και η επικαιρότητα (πφφφ μεγάλο κλισέ!!!)
  • Θα την πάρουμε και την τρίτη δόση του δανείου , αφού για άλλη μια φορά η τρόικα επέβαλε νόμους και κανόνες που θα μας ακολουθούν τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια.
  • Πάμε για επιχειρησιακές συμβάσεις , για ουσιαστικό τέλος στις προσλήψεις (και όχι «πάγωμα » όπως είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι)  και για μια τεράστια αναδιάρθρωση του προσωπικού του δημόσιου τομέα.
  • 5 φεύγουν , 1 μπαίνει από εδώ και πέρα στο δημόσιο , με εξαίρεση τον τομέα της Υγείας. Να ευχαριστήσουμε τους κυρίους φεύγοντας που μας επιτρέπουν να έχουμε γιατρούς και νοσοκόμους και να μην ψοφάμε σαν τα σκυλιά. Αν και αυτό θα είχε λιγότερο «κόστος»…
  • Όλα μετρημένα σε κόστος , σε μονάδες , σε νούμερα. Η έννοια του ανθρώπου έχει εξαφανιστεί.
  • Κι ενώ εμείς έχουμε συνηθίσει στον αόρατο χάρακα που κρατάει πάνω από κεφάλι μας η τρόικα , χτυπώντας μας το χέρι κάθε λίγο και λιγάκι , σαν τους παλιούς δασκάλους στα άτακτα παιδιά , οι Ιρλανδοί τώρα μπαίνουν στο χορό…
  • Την περασμένη βδομάδα έλεγαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να χρειαστούν το μηχανισμό στήριξης. Την Πέμπτη έφτασε στο Δουβλίνο η αντιπροσωπεία του ΔΝΤ. Και μετά από 3 μέρες «υπέκυψαν»…
  • Το πείραμα της Ελλάδας φαίνεται ήταν πετυχημένο για τι αγορές. Αποδείχθηκε ότι οι πολίτες έχουν μπόλικο αίμα , αποθηκευμένο στις τράπεζες , που πρέπει να ρουφηχτεί από τις βδέλλες του κεφαλαίου.
  • Πάνε λοιπόν τώρα να πιουν το αίμα των Ιρλανδών , μετά ίσως των Πορτογάλων  και έχει το…ευρώ (κατά το έχει ο θεός).
  • Στα δικά μας πάλι , η κυβέρνηση δείχνει εντελώς ανήμπορη. Εκτελούν εντολές και παλεύουν να σώσουν ότι σώζεται. Σαν πρεσβεία μας που έχει αποσταλεί για να διαπραγματευτεί τους όρους παράδοσης της χώρας.
  • Για την αντιπολίτευση ούτε λόγος. Πραγματικά είναι απίθανη η κατάντια του πολιτικού μας συστήματος συνολικά. Πλήρης αποσύνθεση. Αν οι πολίτες μοιάζουμε κοιμισμένοι και ανίκανοι να αντιδράσουμε σε ότι γίνεται , οι πολιτικοί όλου του φάσματος μοιάζουν ναρκωμένοι με τα πιο βαριά ναρκωτικά.
  • Καθένας κοιτάει να κρατήσει απείραχτο το τσιφλίκι του και νοιάζεται μόνο για το αν στο μέτρημα θα του βγουν τα πρόβατα λιγότερα.
  • Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που γίνεται στη Ν.Δ. αυτές τις μέρες. Όλοι καχύποπτα ψάχνουν και παρακολουθούν ποιος θα πάει με τη Ντόρα ,ποιος έχει αρχηγικές τάσεις κλπ. Καίρια ζητήματα για το μέλλον της χώρας δηλαδή…
  • Κλείνω με αυτά , γιατί από το πρωί έχουν αρχίσει εχθροπραξίες μεταξύ Νότιας και Βόρειας Κορέας. Ελπίζω να ηρεμήσουν τα πράγματα και να μην έχουμε γενίκευση. Δυστυχώς για άλλη μια φορά η ιστορία επαναλαμβάνεται…
  • Στο «τραγούδι της ημέρας» μας συνοδεύει η φωνή του Νίκου Ξυλούρη.
  • Αυτά για σήμερα. Να ‘στε καλά , καλημέρα ξανά σε όλες και όλους.
  • Γεια χαρά.

Προϋπολογίζοντας…

Μάθαμε λοιπόν χθες και τον προϋπολογισμό του 2011. Ένας προϋπολογισμός που όπως φαίνεται έχει κάποιες ομοιότητες και διαφορές με τους προϋπολογισμούς άλλων ετών. Η πιο τρανταχτή διαφορά ήταν ότι παραδόθηκε στον Πρόεδρο της Βουλής με ένα USB stick μνήμης και όχι με το παραδοσιακό βιβλιαράκι!

Πέρα απ ‘τα αστεία τώρα , η μεγάλη διαφορά είναι ότι ο φετινός προϋπολογισμός κάνει «μπαμ» ότι έχει διαβαστεί 1000 φορές , έχει γραφτεί , έχει σβηστεί , έχει ξαναγραφτεί , έχουν προστεθεί κομμάτια , έχουν αφαιρεθεί άλλα , μετά από πολλές μελέτες , διαπραγματεύσεις , γνωματεύσεις της τρόικας. Είμαι απολύτως σίγουρος ότι οι παλιότεροι προϋπολογισμοί όλων των κυβερνήσεων ήταν λίγο «10 πάνω , 5 κάτω» με τη λογική «αφού έτσι κι αλλιώς δεν θα τηρηθεί».

Φυσικά τώρα με τους «κέρβερους» πάνω από τα κεφάλια τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Είναι πολλά στοιχεία που αξίζουν αναφοράς , αλλά παρακάτω θα ασχοληθώ με όσα ξεχώρισα. Στα βασικά , έχουμε και αυτή τη χρονιά ύφεση , ελπίζοντας ότι θα είναι η τελευταία φορά. Ο πληθωρισμός αναμένεται να υποχωρήσει ελαφρά , ενώ η ανεργία παραμένει σε πολύ ψηλά επίπεδα. Κι αν η επίσημη ανεργία πλησιάζει το 15% , τότε η ανεπίσημη ίσως φτάνει και το 30%!

Στο στόχαστρο του φετινού προϋπολογισμού πρώτα από όλα οι ΔΕΚΟ. Μειώσεις μισθών , αύξηση τιμολογίων , συγχωνεύσεις , εκμετάλλευση ακίνητης περιουσίας (το μόνο ανώδυνο αλλά και πάντα ανεφάρμοστο όπως έχει δείξει η ιστορία. Υπάρχει ακόμα το ενδεχόμενο μείωσης του προσωπικού , όχι όμως του μόνιμου , όπως τουλάχιστον είναι η κατάσταση σήμερα. Η ιστορία με τις ΔΕΚΟ θα έχει πολύ «ψωμί» καθώς οι συνδικαλιστικές ενώσεις είναι πολύ ισχυρές και έχουν τη δύναμη να παραλύσουν την Ελλάδα εφόσον το αποφασίσουν.

Στη συνέχεια πάμε στα ασφαλιστικά ταμεία. Λιγότερες δαπάνες για συντάξεις , αλλά και μείωση των δαπανών λόγω της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και της γενικότερης νέας πολιτικής γύρω από τα φάρμακα. Μειωμένες οι δαπάνες και την Πρόνοια από το κράτος. Λιγότερα επιδόματα και με πολύ πιο αυστηρά κριτήρια από ότι πριν. Για παράδειγμα εξετάζεται το ενδεχόμενο να δίνεται επίδομα τριτεκνίας με εισοδηματικά κριτήρια. Κατά τη γνώμη μου σωστό το μέτρο. Ήταν υπερβολικά τα επιδόματα στους τρίτεκνους και πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι γέμισε η Ελλάδα mercedes με πινακίδες πολυτέκνων…

Σε θετική κατεύθυνση και η μείωση των δαπανών για στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Σε αρνητική κατεύθυνση αντίθετα η αύξηση για ακόμα μια φορά του Φ.Π.Α. (και μάλιστα του χαμηλού συντελεστή) , από 11% σε 13%. Δεν ξέρω πόσα θα εξοικονομήσει τελικά το κράτος από αυτό το μέτρο , αλλά μου φαίνεται ότι δεν θα σωθεί η καταχρεωμένη Ελλάδα από το …ψωμί και το γάλα που αγοράζουμε εμείς. Υπάρχουν πιο μεγάλες «δεξαμενές» χρήματος -όχι και τόσο καθαρού- απ’όπου μπορούν να βρεθούν πολύ περισσότερα χρήματα. Αλλά θέλει πολιτική βούληση και μάχη…

Πάμε τώρα και στις δημόσιες υπηρεσίες , κυρίως τις οικονομικές. Εφορίες και τελωνεία δηλαδή που αναμένεται να συγχωνευθούν κάτι που αναμένεται να φέρει αντιδράσεις από εργαζόμενους αλλά και από τις τοπικές κοινωνίες. Στα θετικά το γεγονός ότι γίνεται μετά από χρόνια σοβαρή προσπάθεια για πάταξη της φοροδιαφυγής , σε όλες τις κλίμακες. Τακτικοί και συνεχείς έλεγχοι και πολύ καλή δουλειά από το Σ.Δ.Ο.Ε. , τουλάχιστον μέχρι τώρα. Μένει βέβαια να δούμε και πόσες από τις υποθέσεις που ξεδιαλύνει το Σ.Δ.Ο.Ε φτάνουν στο τέλος και δεν μπλέκουν στο βούρκο της ελληνικής δικαιοσύνης.

Συγχωνεύσεις έχουμε και στα νοσοκομεία αν και το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα καθυστερήσει και πάει για το δεύτερο εξάμηνο του νέου έτους. Το ίδιο θα ισχύσει και για στρατιωτικά νοσοκομεία , όπου ήδη υπάρχει κινητικότητα και προετοιμασία για αλλαγές.

Μειώνονται οι δημόσιες επενδύσεις και πάμε από εδώ και πέρα σε συνεργασίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Χαρακτηριστικό της ύφεσης και αυτό…

Αυτά είναι τα κυριότερα σημεία για μένα. Ένας προϋπολογισμός κομμένος και ραμμένος από την τρόικα στα μέτρα του μνημονίου. Ένας προϋπολογισμός που δεν είναι τόσο βάρβαρος όσα τα μέτρα που ζήσαμε το 2010. Αλλά επειδή ακριβώς έρχεται μετά από αυτά τα μέτρα , θέλει πολύ προσοχή για να μη βυθίσει ανεπιστρεπτί την οικονομία μας.

Ελπίζω να πετύχει τους στόχους του , κυρίως γιατί αυτό θα σημαίνει ότι από του χρόνου τέτοια εποχή , θα έχουμε …διαβεί το χαμηλότερο σημείο του «U της κρίσης» και θα πάρουμε ξανά την ανηφόρα της ανάπτυξης. Μέχρι τότε την ανηφόρα τραβάμε όλοι εμείς…Θα αντέξουμε;

«Αττική γη», Ασπίδα κατά του κοινωνικού αποκλεισμού

του Κώστα Θεοδωρόπουλου,  υποψήφιου περιφερειακού συμβούλου (κεντρικός τομέας) στην περιφέρεια Αττικής.


Οι επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, στις 7 Νοεμβρίου, για τους Δήμους και τις Περιφέρειες θα διεξαχθούν σε μια περίοδο που η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας πολύπλευρης κρίσης, με την ανασφάλεια της κοινωνίας να γιγαντώνεται. Οι ευθύνες των κομμάτων του πελατειακού κράτους είναι τεράστιες και δεν διαγράφονται με επικοινωνιακά μέσα. Είναι άμεση ανάγκη να αλλάξουν ριζικά οι αδιέξοδες πολιτικές της οικονομικής και κοινωνικής χρεοκοπίας, τις οποίες εφάρμοσε η Ν.Δ, και η πολιτική του Μνημονίου που εφαρμόζει η σημερινή κυβέρνηση.

Η κρίση δεν είναι μόνο δημοσιονομική και οικονομική. Εκδηλώνεται και ως κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς τα πολιτικά κόμματα, εξαπλώνεται ως κρίση αξιών σε όλη την κοινωνία. Ως ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ θεωρούμε ότι είναι επιτακτική η ανάγκη για μια νέα πορεία, με ειλικρίνεια και ευθύνη απέναντι στο λαό, προτάσσοντας το δημόσιο συμφέρον και επιδιώκοντας σταθερά τη δικαιότερη κατανομή των βαρών, την αντιμετώπιση των δομικών διοικητικών προβλημάτων και ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο με διεύρυνση της παραγωγικής βάσης και οικολογική ανασυγκρότηση της οικονομίας.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση μπορούν να συμβάλουν οι αιρετές αυτοδιοικητικές αρχές που θα αναδειχθούν στους Δήμους και τις Περιφέρειες. Οι αρμοδιότητες, σε όλους τους τομείς, που απορρέουν από το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο ορίζει ο ν. 3852/2010, γνωστότερος ως «Καλλικράτης», μπορούν να αποτελέσουν ευκαιρία για την άσκηση κοινωνικών και οικολογικών αναπτυξιακών πολιτικών σε δημοτική και περιφερειακή κλίμακα, παρά τους περιορισμένους πόρους που θα διατεθούν από το κεντρικό κράτος καθώς και τα θεσμικά ελλείμματα ως προς την αποκέντρωση.

Γιατί το ΠΑΣΟΚ, όπως συνηθίζουν οι κυβερνήσεις του, για μια ακόμα φορά έκανε μισές δουλειές. Η αποκέντρωση παραμένει ελλιπής, καθώς, εκτός από τις 13 περιφέρειες, δημιουργούνται και 7 Αποκεντρωμένες Κρατικές Διοικήσεις  στις οποίες εντάσσονται, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο, και καθ’ ύλη αποκεντρωμένες υπηρεσίες των υπουργείων και αρμοδιότητες του κεντρικού κράτους που θα μπορούσαν να περιέλθουν στις περιφέρειες. Ωστόσο, ορίζεται πως οι περιφέρειες αναλαμβάνουν το σύνολο των αρμοδιοτήτων που αφορούν τον αναπτυξιακό περιφερειακό προγραμματισμό, με την κατάρτιση και εκτέλεση των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων – αλλά και τη συμμετοχή στην εφαρμογή του ΕΣΠΑ 2007-2013.

Σε αυτές τις συνθήκες έχει ιδιαίτερη σημασία η εκλογή και η ενίσχυση της φωνής εκείνων των δυνάμεων που διαθέτουν προγραμματικό και οραματικό λόγο ευθύνης και εκφράζουν τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που απειλεί την κοινωνική συνοχή της πλέον πυκνοκατοικημένης περιφέρειας της χώρας μας αποτελεί ο κοινωνικός αποκλεισμός. Άνεργοι, μετανάστες, εξαρτημένοι χρήστες ουσιών, χαμηλοσυνταξιούχοι, άτομα με αναπηρία, ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης και περιθωριοποίησης. Σε αυτές τις συνθήκες της κρίσης, η εμπορευματοποίηση βασικών κοινωνικών αγαθών αποτελεί τον πρώτο κίνδυνο για την σύνθλιψη αυτών των ομάδων. Σε ότι αφορά τα άτομα με αναπηρία η έλλειψη βασικών υποδομών στις υπηρεσίες εκπαίδευσης, επαγγελματικής και φυσικής αποκατάστασης, πρόσβασης στο δομημένο περιβάλλον, υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας καθιστούν επιτακτική την ανάγκη εφαρμογής πολιτικών που θα διασφαλίζουν την ένταξη των ατόμων με αναπηρία ως ισότιμων πολιτών στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.

Σε αυτή την κατεύθυνση οι περιφέρειες και ιδιαίτερα η περιφέρεια Αττικής με την εκλογή του προσώπου που θα εκφράζει μία ανθρωποκεντρική πολιτική μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην δημιουργία ενός αποτελεσματικού κοινωνικού δικτύου που θα διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την πρόσβαση στα δημόσια κοινωνικά αγαθά. Γι’ αυτό τον λόγο Σε αυτές τις εκλογές είναι κρίσιμο να ενισχυθούν καθοριστικά αυτές οι δυνάμεις που με συνέπεια έχουν έμπρακτα αποδείξει στην καθημερινότητα πως διαθέτουν όραμα και προτάσεις που διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια και την αποτελεσματική προστασία από τις επιλογές και την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων επιλογών που εμπορευματοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες και περιθωριοποιούν την ζωή τους. Σε αυτές τις εκλογές πρέπει να ενισχυθεί ο συνδυασμός «Αττική γη» διότι περιλαμβάνει και συσπειρώνει δυνάμεις που με συνέπεια αγωνίζονται για την αποτελεσματική και ορθολογική διαχείριση των πόρων, της διαφάνειας, και μάχονται κατά της διαπλοκής και του διεφθαρμένου πελατειακού κράτους που έχει οδηγήσει την χώρα μας στην χειρότερη κρίση της ιστορίας της.

—————————————————————————————————————————————————

(Ο Κώστας Θεοδωρόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1962.Ως πολίτης με πρόβλημα όρασης Δραστηριοποιείται στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων όπως τα άτομα με αναπηρία. Συμμετέχει στην κινηματική συλλογικότητα «Παρέμβαση αναπήρων πολιτών», ενώ στο παρελθόν έχει συμμετάσχει σε διάφορους συλλογικούς φορείς σχετικούς με την αναπηρία. Με πλούσια εμπειρία σε θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης με συμμετοχή στο παρελθόν στις συντονιστικές γραμματείες των κινήσεων «η άλλη Αθήνα» και «πολίτες για την Αθήνα» ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στον δήμο της Αθήνας. Συμπαρατάσσεται με εκείνες τις δυνάμεις μέσα από τον συνδυασμό «Αττική γη» που αξιοποιώντας τον οραματικό με τον προγραμματικό και υπεύθυνο λόγο μπορούν να κάνουν πράξη την ανάγκη των πολιτών για ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και αξιόπιστο κοινωνικό κράτος.)

 

«Χτίζοντας το μέλλον».

Ως συνήθως στη χώρα μας τα σημαντικά και πολύτιμα για το μέλλον όλων μας θέματα , περνούν σε δεύτερη μοίρα. Ένα από αυτά είναι η σχέση που έχουμε με το περιβάλλον και με την ενέργεια. Σήμερα λοιπόν ,  η Τίνα Μπιρμπίλη ανακοίνωσε από το Ζάππειο το πρόγραμμα «Χτίζοντας το μέλλον» , με παρόντα μάλιστα τον Γιώργο Παπανδρέου. Τόσο ο τόπος της ανακοίνωσης , όσο και η παρουσία του Πρωθυπουργού , δείχνουν το μήνυμα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση για τη σπουδαιότητα όλων αυτών των δράσεων που θα μας βάλουν επιτέλους στην τροχιά της «πράσινης ανάπτυξης» που δεν είναι ένα προεκλογικό κλισέ , αλλά το μέλλον μας.

Το πρόγραμμα αυτό , αφορά την εξοικονόμηση ενέργειας σε σπίτια και επιχειρήσεις μέσω δράσεων όπως είναι η αντικατάσταση κουφωμάτων , ηλιακοί συλλέκτες , σύγχρονα συστήματα θέρμανσης κ.ο.κ.

Το άρθρο από «ΤΑ ΝΕΑ» σίγουρα είναι πιο κατατοπιστικό από τη δική μου περιγραφή. Ο λόγος που δημοσιεύω τη συγκεκριμένη ανάρτηση είναι αφ’ ενός η «διαφήμιση» του προγράμματος στο βαθμό που μπορώ να το κάνω μέσω του blog , και αφ’ ετέρου η -πλέον- ολοκληρωμένη θετική γνώμη μου για την υπουργό Περιβάλλοντος , Τίνα Μπιρμπίλη.

Την κ. Μπιρμπίλη τη γνώρισα όπως όλοι μας σαν ένα από τα «νέα φρούτα» του Γιώργου. Το βιογραφικό της ήταν πειστικό αλλά μέχρι εκεί. Άρχισα να τη συμπαθώ όταν οι γνωστοί «νταβατζήδες της διαπλοκής» μέσω των εφημερίδων που ελέγχουν άρχισαν να της επιτίθενται με κάθε τρόπο. Χτυπήματα χωρίς καμία υπόσταση , ανήθικα και ξεδιάντροπα.

Ο λόγος φυσικά για όλες αυτές τις επιθέσεις , ήταν ότι οι προθέσεις και το πρόγραμμα της Μπιρμπίλη για προστασία του περιβάλλοντος , ερχόταν σε κόντρα με τα σχέδια των μεγαλοεργολάβων. «Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι , δεν θα μας χαλάσει τις δουλείες μια χορτοφάγος»!! , θα ήταν φαντάζομαι μια από τις ατάκες που θα ακούγονταν στα γραφεία των μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών.

Δεν ξέρω αν κατάφερε να κάνει όσα ήθελε. Για την ακρίβεια δε νομίζω να το πέτυχε γιατί θα την είχαν «φάει» διαφορετικά. Αλλά τουλάχιστον οι υγιείς προθέσεις και η ακατάπαυστη δουλειά της πάνω σε όλους τους τομείς του υπουργείου της , με έχουν πείσει ότι πρόκειται για κάτι σημαντικό , ειδικά την εποχή αυτή. Δεν πρόκεται να την κατηγορήσω ότι υπέκυψε στα συμφέροντα , όταν όλοι οι προηγούμενοι στη θέση της ,  πάλευαν να γίνουν υπουργοί για να «συνεργαστούν» με αυτά.

Ελπίζω να συνεχίσει έτσι , να συνεργαστεί πιο πολύ με περιβαλλοντικές οργανώσεις , να σκύψει πιο πολύ πάνω από προβλήματα όπως ο Ασωπός και η εκτροπή του Αχελώου. Δεν ξέρω αν θα την αφήσουν να παράγει έργο. Πάντως θεωρώ ότι όσους τους νοιάζει πραγματικά το περιβάλλον και έχουν συνειδητοποιείσει τη σημασία της σωτηρίας του , θα έχουν ένα καλό λόγο να πούνε για αυτήν.

Υ.Γ. Σε κάποια παράγραφο του άρθρου των «ΝΕΩΝ» που έδωσα πιο πάνω , διαπιστώνω δυστυχώς ότι τα «τραπεζικά κουνούπια» έχουν χωθεί και εδώ , για να δώσουν και άλλα δάνεια και να ρουφήξουν το αίμα μας… Λες και χωρίς αυτούς δεν γίνεται.  Μπλιαχ!