«Πρέζες υπάρχουν πολλές. Η ηρωίνη όμως σκοτώνει…»

Η σχέση του Παύλου με τις εξαρτήσεις γνωστή. Δεν φοβήθηκε , ούτε κρύφτηκε ποτέ να δηλώσει εξαρτημένος από την ηρωίνη. Ήξερε ότι αυτοκαταστρέφεται. Ίσως να το πάλεψε αρκετές φορές , ποτέ όμως δεν κατάφερε να βγει από την αλάνθαστη τροχιά του προς το θάνατο.

Προσπάθησε όμως , μέσω της μουσικής του , να πει την αλήθεια. Να περάσει το μήνυμα στην «άγρια» νεολαία του ’80 , ότι η ηρωίνη δεν οδηγεί πουθενά. Ακολουθούν 2 τραγούδια σχετικά με το θέμα… Πρώτα η «Η» από τον δίσκο «Εν Λευκώ» και μετά «Η ώρα του stuff» από τον δίσκο «Φλου».

 

Advertisements

Μερικά εξώφυλλα δίσκων.

Αφιερωμένο στις τράπεζες…

Από το δίσκο «Zorba the freak» του 1985. Επίκαιρο όσο ποτέ…

Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου…

Ή ΒΓΕΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ…

Ένα τραγούδι , σε στίχους Δημήτρη Βάρου και σύνθεση Γιάννη Μαρκόπουλου , που περιγράφει καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο τον νεοέλληνα.

Πριν 2 χρόνια , σαν σήμερα , αυτό το τραγούδι ήταν και το σύνθημα για πολλούς νέους που ξεχύθηκαν στο δρόμο , όχι μόνο για να εκφράσουν την οργή τους για τη δολοφονία του Αλέξη , αλλά και για να ανατρέψουν την κατάσταση και να καλυτερεύσουν το μέλλον τους.

Φλου!

Το πρώτο άλμπουμ του Παύλου με τους «Σπυριδούλα» περιείχε μερικά από τα καλύτερα κομμάτια του. Ο «Μπάμπης ο Φλου» ήταν το τραγούδι που ακούγεται ακόμα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο.  Ακόμα τα «Μου πες θα φύγω» , «Που να γυρίζεις» με τη μελωδία και το στίχο τους έκαναν τη διαφορά. Όμως το τραγούδι που μας αγγίζει περισσότερο από κάθε άλλο , ένα τραγούδι κυριολεκτικά βγαλμένο από τη ζωή του Παύλου , είναι το «Στην Κ».

Μια Κ που όπως λέει ο «μύθος» (που δεν πρέπει να απέχει και πολύ από την πραγματικότητα) , άφησε τον Παύλο και την rock ζωή μαζί του , για να παντρευτεί ένα αρκετά πιο εύπορο και «κοινωνικά αποδεκτό» άντρα.

Μια σύντομη βιογραφία του Παύλου.

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1948 στην Αθήνα. Ήταν δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της γνωστής ποιήτριας Έλλης Αλεξίου. Σ’ αυτές τις δύο διαφορετικές του ρίζες έβλεπε την αιτία της συνύπαρξης σ’ αυτόν του ρόκερ και του σκεπτικιστή.

Η μουσική του πορεία ξεκινά το 1970 από τη Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζει Μαθηματικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εκεί γνωρίζει τον Παντελή Δεληγιαννίδη, με τον οποίο δημιουργούν το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας». Μαζί κυκλοφορούν τον δίσκο 45 στροφών «Το ξέσπασμα / Ο κόσμος τους» και συμμετέχουν στη συλλογή «Ζωντανοί στο κύτταρο». Από το 1972 έως το 1974 ενσωματώνονται στα «Μπουρμπούλια». Καρπός αυτής της συνεργασίας είναι το 7ινστο «Ο Ντάμης ο σκληρός».

Εν μέσω δικτατορίας, το σχήμα διαλύεται και τα «Μπουρμπούλια» ακολουθούν τον Διονύση Σαββόπουλο. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος επιλέγει να συνεργαστεί με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και συμμετέχει ως τραγουδιστής σε τρεις δίσκους του: «Θεσσαλικός Κύκλος», «Μετανάστες» και «Οροπέδιο».

Το 1976 δημιουργεί, μαζί με τους Βασίλη και Νίκο Σπυρόπουλο, το γκρουπ «Σπυριδούλα» και κυκλοφορούν ίσως τον κορυφαίο δίσκο της ελληνικής ροκ δισκογραφίας, τον «Φλου». Και αυτό το σχήμα διαλύεται, αφήνοντας πίσω του έναν ολοκληρωμένο ροκ ήχο και μια σειρά συναυλιών.

Το 1979 ο Παύλος Σιδηρόπουλος δημιουργεί το σχήμα «Εταιρία Καλλιτεχνών», με αγγλικό στίχο, χωρίς όμως καμία δισκογραφική δουλειά. Την ίδια περίοδο κάνει και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, ως πρωταγωνιστής στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος», ενώ ο ίδιος ερμηνεύει και το soundtrack της ταινίας, τραγούδια του οποίου αποτελούν κάποια από τα πλέον γνωστά του, όπως το «Να μ’ αγαπάς». Επίσης, συμμετέχει στην ταινία «Αλδεβαράν» με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο, η οποία προβλήθηκε μόνο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Στη μικρή καριέρα του ως ηθοποιός περιλαμβάνεται και μια τηλεοπτική εμφάνιση στο σήριαλ του Κώστα Φέρρη «Οικογένεια Ζαρντή», που προβλήθηκε στην ΕΡΤ-1.

καταλήγει σ’ ένα σχήμα, τους «Απροσάρμοστους», που με λίγες αλλαγές παίζει μαζί τους μέχρι το τέλος. Το 1982 κυκλοφορεί ο δίσκος «Εν Λευκώ», ο οποίος αντιμετώπισε προβλήματα λογοκρισίας για 3 κομμάτια, για προτροπή στη χρήση ναρκωτικών και για προσβολή της δημοσίας αιδούς. Το 1985 κυκλοφορεί σε παραγωγή Δημήτρη Πουλικάκου το δίσκο «Zorba the freak» και το 1989 το «Χωρίς Μακιγιάζ» που είναι ζωντανά ηχογραφημένος στο «Μετρό».

Το 1990 ο Παύλος Σιδηρόπουλος αντιμετωπίζει προβλήματα με το δεξί του χέρι που προφανώς από κάποιο πρόβλημα στα αγγεία παραλύει. Στις 6 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς, βρίσκεται νεκρός στο πατρικό του σπίτι, μετά από υπερβολική δόση ηρωίνης.

ΠΗΓΗ: www.sansimera.gr

 

Αφιέρωμα στον Παύλο…

Αύριο το ημερολόγιο δείχνει 6η Δεκέμβρη. Εκτός από την ονομαστική γιορτή κάποιων χιλιάδων Ελλήνων και εκτός από τη συμπλήρωση 2 χρόνων από τη στυγνή δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου για κάποιους (ευτυχώς όχι λίγους…) αυτή η ημερομηνία θυμίζει και κάτι άλλο…

6η Δεκέμβρη 1990…20 χρόνια πριν. Ο «πρίγκηπας του ροκ» , ο τραγουδιστής που έδωσε στην ελληνική ροκ σκηνή άλλη υπόσταση , ο άνθρωπος που αν είχε γεννηθεί σε άλλη χώρα ίσως να ήταν ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς στον κόσμο , ο…

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος , 20 χρόνια πριν άφησε τον κόσμο μας. Δεν ξέρω «που να γυρίζει» τώρα. Δεν ξέρω αν έχει γραφτεί «στο βιβλίο των ηρώων» , ούτε αν έσμιξε ξανά με «την Κ». Ούτε καν αν ξανασυνάντησε το «Μπάμπη το φλου».

Ξέρω ότι λείπει σε πολλούς. Και αυτή την απώλεια θα προσπαθήσω αύριο να μετριάσω με τις λιγοστές δυνάμεις αυτού εδώ του blog. Αυτό το αφιέρωμα είναι πιο πολύ ένα δώρο στον εαυτό μου… Ελπίζω να σας αρέσει!

Αύριο όλη η μέρα αφιερωμένη στον Παύλο.

Καλό βράδυ…