Αρχική > Αρθρογραφία > Ποιος θα κάνει την αρχή;

Ποιος θα κάνει την αρχή;

Έχουμε περάσει σε μια εποχή , όπου στα ευρωπαϊκά πολιτικά δρώμενα , έχουν αρχίσει να αυξάνονται οι φωνές εναντίον της Ε.Ε. και της παγκοσμιοποίησης γενικότερα. Πριν μια δεκαετία , όταν οδεύαμε προς το ευρώ , όλα έμοιαζαν διαφορετικά. Οι υπέρμαχοι της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ήταν σίγουροι για το μέλλον. Κοινό νόμισμα , κοινό σύνταγμα , νέα κράτη-μέλη. Όλα ήταν προγραμματισμένα έτσι ώστε σήμερα η ευρωπαϊκή ήπειρος να αποτελεί ουσιαστικά μια μεγάλη ομοσπονδία.

Φυσικά η συνταγή χάλασε στην πορεία. Πριν λίγα χρόνια το να είναι κάποιος ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν εκτός από σπάνιο και περίεργο. Πάρτε για παράδειγμα τη χώρα μας , όπου τουλάχιστον στην κεντρική πολιτική σκηνή μόνο το Κ.Κ.Ε. δήλωνε απερίφραστα την αντίθεση του , χωρίς όμως να έχει πειστικά επιχειρήματα.

Με τον καιρό τα πράγματα άλλαξαν. Σε όλη την Ευρώπη κόμματα με αντιευρωπαϊκή ρητορεία είδαν τα ποσοστά τους να ανεβαίνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι τελευταίες εκλογές στην Αγγλία. Επίσης και άλλα κόμματα και επιφανείς πολιτικοί- και όχι μόνο- άρχισαν να μιλούν με επιφυλάξεις για το παρόν και το μέλλον της Κοινότητας.

Ο λόγος που άλλαξε τόσο πολύ το κλίμα φυσικά είναι η τεράστια οικονομική κρίση. Μια κρίση που όπως και να προήλθε έχει τρίξει για τα καλά τα θεμέλια του καπιταλιστικού συστήματος. Πάνω σε αυτό το σύστημα δυστυχώς είναι δομημένη και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Για δεκαετίες ζούσαμε όλοι σαν Ευρωπαίοι πολίτες με την αίσθηση πως ό,τι και να γίνει η σταθερότητα που εγγυάται η ενωμένη Ευρώπη θα λειτουργεί σαν κυματοθραύστης.

Τα τελευταία 2 χρόνια όλη αυτή η πίστη κλονίζεται. Η αίσθηση ασφάλειας αποδεικνύεται ψευδαίσθηση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει την κρίση και να προστατέψει τους λαούς της. Ούτε καν προσπάθησε…

Μάλιστα τώρα μαζί με το Δ.Ν.Τ. , μια από τις κολώνες του παγκόσμιου καπιταλισμού , έχει αρχίσει να αποδομεί και τα τελευταία ψήγματα «ευρωπαϊκής συνείδησης» που έχουν απομείνει στους λαούς της ηπείρου. Μια «ευρωπαϊκή συνείδηση» που ποτέ δεν παγιώθηκε. Οι λαοί της Ευρώπης πάντα ένιωθαν απόμακροι ο ένας από τον άλλον. Δεν υπάρχουν κοινές παραδόσεις , κοινή γλώσσα. Κυρίως δεν υπάρχει κοινός τρόπος σκέψης αλλά και τρόπος ζωής.

Εκτός αυτών , δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόνο μέσα στο προηγούμενο αιώνα έχουν γίνει δύο τεράστιοι πόλεμοι που χώρισαν την Ευρώπη στα δύο και άπειρες διενέξεις , διαφωνίες  και διπλωματικές  κόντες μεταξύ των κρατών. Μπορεί αυτά όλα στα πλαίσια της καθημερινότητας μας να μοιάζουν μακρινά και ξεχασμένα. Αλλά ας θυμηθούμε ότι στο βιβλίο της παγκόσμιας ιστορίας , τα 50-60-70 χρόνια που μας φαίνονται μακρινά , δεν είναι παρά λίγες γραμμές. Λίγες παράγραφοι…

Αυτή τη στιγμή το ντόμινο έχει ξεκινήσει. Ένα ντόμινο που ξεκίνησε από το νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης και την πιο όμορφη χώρα της , έφτασε στο άλλο άκρο και στη χώρα των δυναμικών και ανυπότακτων Ιρλανδών και στο επόμενο διάστημα φαίνεται ότι θα έρθει ξανά νότια για να αποτελειώσει τα μεσογειακά κράτη.

Μέσα από αυτό , οι ηγέτες του Καπιταλισμού , προσπαθούν να δοκιμάσουν τα όρια και τις αντοχές των λαών. Προσπαθούν να δοκιμάσουν το πόσο μπορούν να μας ξεζουμίζουν χωρίς να αντιδράμε. Θεωρώ ότι δεν θα πάει πολύ μακριά η βαλίτσα. Κάποια χώρα θα σηκώσει κεφάλι , σε κάποια χώρα ο λαός θα απελπιστεί τόσο και ή θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του ή θα δώσει , μέσω εκλογών , το δικαίωμα σε κάποιον αντιευρωπαϊστή πολιτικό να κάνει το δύσκολο , μετέωρο αλλά δικαιολογημένο εδώ που έχει φτάσει η κατάσταση , την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεν είμαι ούτε τόσο ικανός , ούτε τόσο γνώστης των πραγμάτων για να μπορώ να προβλέψω με σιγουριά κάτι τέτοιο. Αλλά μπορώ να αντιληφθώ τα μηνύματα που έρχονται από παντού. Κι αυτά δείχνουν ένα δυσοίωνο μέλλον για την ενότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Με την ερώτηση του τίτλου , «ποιος θα κάνει την αρχή;» , αναρωτιέμαι απλά ποιο θα είναι το πρώτο κράτος που θα τολμήσει την απαγκίστρωση του από την Ένωση. Εφόσον υπάρξει ένα τέτοιο κράτος , τότε το μετά θα έχει πολύ ενδιαφέρον.

Γιατί αν τα καταφέρει ο πρώτος θα ακολουθήσουν και άλλοι. Και τότε ίσως γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω , όχι απαραίτητα με την αρνητική έννοια της φράσης.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: