Αρχική > Αρθρογραφία > Η ανώμαλη σχέση του Έλληνα με το Δημόσιο.

Η ανώμαλη σχέση του Έλληνα με το Δημόσιο.

Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του σημερινού «Βήματος» συνειδητοποίησα για ακόμα μια φορά το πόση σαπίλα υπάρχει σε αυτή τη χώρα και πως με λίγες απλές και στοχευμένες κινήσεις ίσως κάποια στιγμή γίνουμε κράτος. Εφαρμόστηκε η ηλεκτρονική συνταγογράφηση λοιπόν και όπως ήταν αναμενόμενο πιάστηκαν στη φάκα όλοι οι απατεώνες γιατροί που έκλεβαν το δημόσιο.

Μέχρι να βρεθεί ένας τρόπος και να «δηλητηριαστεί» και αυτό το σύστημα ώστε να μη λειτουργεί τόσο καλά , το δημόσιο θα σώσει κάποια εκατομμύρια ευρώ. Το θέμα με αυτή την ιστορία είναι το πως το αντιμετωπίζουμε εμείς σαν πολίτες. Έχουμε πέσει σε μια λούμπα που όλα μας ξενίζουν. Στο άκουσμα της συγκεκριμένης είδησης ας πούμε , λίγοι θα χάρηκαν. Λίγοι θα είπαν ότι είναι ένα βήμα μπροστά. Πιο πιθανό μου φαίνεται να λυπήθηκαν για το γνωστό τους γιατρό ή φαρμακοποιό που τα τσέπωναν από τέτοιες βρομοδουλειές.

Η σχέση Έλληνα πολίτη και Δημοσίου είναι ίσως η πιο ανώμαλη σχέση που έχω συναντήσει ποτέ. Δεν είναι μόνο ότι ο Έλληνας δεν κατάλαβε ποτέ ότι η οικονομική ευημερία του Δημοσίου μόνο καλό έχει να του κάνει. Δεν είναι μόνο το ότι δεν σκεφτήκαμε ποτέ ότι κλέβοντας το Δημόσιο κλέβουμε τον εαυτό μας και τους συμπολίτες μας. Στην τελική δεν είμαστε και μια κοινωνία «αγγέλων».

Είναι κάτι περισσότερο. Ο Έλληνας μισεί το Δημόσιο. Ποιο Δημόσιο όμως; Μισεί αυτό το Δημόσιο που θα του ζητήσει φόρους (ακόμα κι αν αυτοί είναι δίκαιοι) , το Δημόσιο που θα του ζητήσει να πληρώσει τέλη για τη ρύπανση που προκαλεί το αμάξι του , το Δημόσιο που θα του ζητήσει να βγάλει Α.Μ.Κ.Α. , το Δημόσιο που θα ελέγξει αν το αυθαίρετο του είναι αυθαίρετο και πάει λέγοντας.

Δεν μισεί βέβαια καθόλου το άλλο Δημόσιο. Αυτό που τον διορίζει σε μια άχρηστη θέση , όπου του εξασφαλίζει μια άνετη ζωή χωρίς κόπο. Αγαπάει το Δημόσιο που θα τον «αναγκάσει» να «λαδώσει» τον εφοριακό και τον πολεοδόμο για να του κρύψει κάτω από το χαλάκι τις βρωμιές του.

Δεν γουστάρει το Δημόσιο να είναι καθαρό. Τέλος. Το θέλει βρώμικο και μουχλιασμένο και αραχνιασμένο σαν τους φακέλους που θάβονται στα ντουλάπια των υπηρεσιών και κρύβουν μέσα τους ένα κάρο «εξυπηρετήσεις». Ίσως το μίσος για το πρώτο Δημόσιο , το «κακό» , να φέρνει σαν αντίδραση τη σχέση με το δεύτερο Δημόσιο , το «αγαπημένο». Στη λογική του «μου έφαγες 1 χιλιάρικο από φόρους , αλλά σου έφαγα κι εγώ όταν τα βρήκα με τον τάδε έμπορο και σου φάγαμε μαζί το Φ.Π.Α.».

Ότι όλη αυτή η διαδικασία , εκτός από μια περίεργης προέλευσης «ηδονή» , είναι μια τρύπα στο νερό δεν το σκέφτεται , ή δεν θέλει να το σκεφτεί. Γιατί; Γιατί έτσι…

Επίσης ο νεοέλληνας έχει αναπτύξει και μια άλλη μοναδική αίσθηση στη σχέση του με το Δημόσιο. Μια αίσθηση που είναι σαν να στηρίζεται στο νόμο δράσης-αντίδρασης. Δεν θέλει τίποτα κοινό. Ο τρόπος που λειτουργούσε η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία τον τρομάζει. Αντιδρά στους προγόνους του. Δεν γουστάρει ρε παιδί μου μια κοινωνία των πολιτών. Γουστάρει μια κοινωνία δικιά του. Που δεν είναι κοινωνία φυσικά… Έτσι αντιδρά ενδόμυχα , σχεδόν εκδικητικά προς εκείνη την αληθινή δημοκρατία.

Ότι έχει να κάνει με συλλογική απόφαση , συλλογική δράση τον τρομάζει. Εκτός κι αν είναι αυτός ο αρχηγός ή αν μπορεί να «βγάλει κανά ψιλό» από όλη την ιστορία.

Ποια είναι η λύση και πως αλλάζει όλη αυτή η κατάσταση θα ρωτήσει σίγουρα κάποιος. Απάντηση δεν έχω , αλλά τουλάχιστον είμαι σίγουρος ότι δεν είναι λύση η σιωπή , η απομάκρυνση , η πολιτική μοναξιά. Με τον τελευταίο όρο εννοώ τη μοναξιά της αποχής από τα όσα συμβαίνουν γύρω μας , τη σιγουριά της εύκολης κριτικής ή αδιαφορίας μέσα από τα «ασφαλή» τείχη του σπιτιού μας.

Advertisements
Κατηγορίες:Αρθρογραφία Ετικέτες: ,
  1. 02/11/2010 στο 19:33

    Βασικά ο Έλληνας αγαπάει το χρήμα…. Αγαπάει το Δημόσιο όταν τον αμοίβει, το σιχαίνεται όταν του ζητάει χρήματα. Όπως και τα 110δις από ΕΕ και ΔΝΤ είναι καλοδεχούμενα, αλλά όλοι μισούμε την κακιά τρόικα που μας επιβάλει μέτρα που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην τσέπη μας….

  2. 02/11/2010 στο 19:33

    Συμφωνούμε Τσούγδω. Βέβαια για να μην είμαστε και εντελώς απόλυτοι , σε αυτή τη σάπια νοοτροπία έχουν συμβάλει με το παραπάνω συμπεριφορές κατάχρησης του δημοσίου χρήματος.

    Όλοι μας έχουμε ακούσει κάποιον να λέει φωναχτά «γιατί να πληρώσω φόρους; για να τα φάνε τα λαμόγια;» ή κάτι σχετικό…

    Όπως και σε πολλά άλλα θέματα δεν κοιτάμε τον καθρέφτη μας και προτιμούμε την εύκολη κριτική από τη δύσκολη αυτοκριτική.

  3. 03/11/2010 στο 19:33

    Καλησπέρα. Παρομοιάζω τη συμπεριφορά του Έλληνα μέσα στην κοινωνία, σαν αυτή κακομαθημένου παιδιού που έχει μάθει να κάνει ότι θέλει χωρίς να λογαριάζει τις συνέπειες, αφού έχει επίσης μάθει ότι δεν θα κληθεί να τις υποστεί ποτέ. (άσχετο αν αυτό είναι αυταπάτη και στο τέλος όλα πληρώνονται – έστω και από κάποιους που δεν το άξιζαν…)
    Όταν θα υπάρχουν συνέπειες των πράξεών μας (που θα γίνονται άμεσα αντιληπτές) νομίζω ότι θα γίνουμε και πιο υπεύθυνοι απέναντι στην κοινωνία, δηλαδή απέναντι στους εαυτούς μας.

  4. 03/11/2010 στο 19:33

    Δεν έχεις άδικο.

    Αν και πίστευα ότι όλα όσα ζούμε τον τελευταίο καιρό είναι οι «συνέπειες των πράξεων μας » αλλά όπως πολύ σωστά λες φαίνεται ότι δεν είναι τόσο «άμεσα αντιληπτές».

  5. 03/11/2010 στο 19:33

    Πολύ καλό θέμα και ωραία διατυπωμένη η άποψη σου. Τελικά εκείνο το φρικιαστικό και ακραίο «μαζί τα φάγαμε» ίσως να λέει την αλήθεια, υπό τη γενική έννοια μιας εκτεταμένα διεφθαρμένης και αυτοκαταστροφικής αντίληψης γύρω από το δημόσιο βίο. Το κάνω link στο 1klik-aristera…

  6. 03/11/2010 στο 19:33

    Καλημέρα και ευχαριστώ Στέφανε.

    Το «μαζί τα φάγαμε» είναι η μεγάλη αλήθεια που πονάει πολλούς , αλλά επίσης για άλλους που ούτε φάγανε τίποτα και ίσα ίσα τους τα έχουν φάει άλλοι , είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι της οργής.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: