Αρχική > Αρθρογραφία > Η «ιδεολογία του γιαουρτιού».

Η «ιδεολογία του γιαουρτιού».

Θα ήθελα πραγματικά να είχα την όρεξη να καθίσω να ψάξω και να βρω το πότε έπεσε το πρώτο γιαούρτι στην Ελλάδα. Αλλά βαριέμαι. Αυτή η ιστορία με τα γιαούρτια και γενικά με οτιδήποτε εκτοξεύεται κατά καιρούς προς πολιτικούς , εκτός από ότι έχει κουράσει λόγω της επανάληψης του φαινομένου , δεν θυμάμαι ποτέ να έχει επιτύχει κάποιο σκοπό.

Έγινε χθες λοιπόν επίθεση με γιαούρτι από χρυσαυγίτες και άλλα διάφορα δίποδα ζωντανά φασιστοειδούς προέλευσης , στον Αλέκο Αλαβάνο κατά την επίσκεψη του τελευταίου στον Άγιο Παντελεήμονα. Έκαναν το κομμάτι τους οι επιτιθέμενοι , απέκτησαν και λίγη ώρα δημοσιότητας που τόσο έχουν ανάγκη και το μόνο που κατάφεραν ίσως είναι το να πάρει ο Αλαβάνος 200-300 ψήφους παραπάνω.

Το «ωραίο» της υπόθεσης είναι η δύσκολη θέση στην οποία ήρθαν μετά την επίθεση Μ.Μ.Ε. και διάφορα πολιτικά σχήματα που πρόσκεινται στην «εξωκοινοβουλευτική» αριστερά. Τους αντιγράφουν τις συνήθειες βλέπετε οι ακροδεξιοί κι αυτό τους ζορίζει.

Η όλη «ιδεολογία του γιαουρτιού» είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό για το πόσο ρηχά και μονόπλευρα  σκέφτεται ο Έλληνας. Χθες ας πούμε στο άκουσμα της είδησης δεξιοί και ακροδεξιοί θα χάρηκαν , θα είπαν «καλά τον έκαναν» και πάει λέγοντας. Αριστεροί  και αναρχικοί θα τσαντίστηκαν , θα είπαν «ντροπή» και «σκατά στους φασίστες» και όλα αυτά.

Αν μεθαύριο επισκεφθεί ο Άδωνις Γεωργιάδης τα Εξάρχεια και φάει κι αυτός τίποτα γιαούρτια και αυγά τότε ανάποδα. Όταν πάλι περπατούσε στο δρόμο ο 80χρονος Απόστολος Κακλαμάνης και τον χτύπησαν 5 κακομαθημένα μαλακισμένα τότε και οι μεν και οι δεν είπαν «καλά τον έκανα τον σκατοπασόκο».

Το τι διαφορά έχουν τα αναρχικά από το ακροδεξιά γιαούρτια είναι αντικείμενο μια σουρεαλιστικής συζήτησης που δεν θα οδηγήσει σε κανένα συμπέρασμα. Για τους αριστερούς το χθεσινό γιαούρτι ήταν «μια φασιστική επίθεση» και τα μέσα που την παρουσιάζουν σαν τέτοια έχουν δίκιο. Αν το γιαούρτι το έτρωγε κανένας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για παράδειγμα , το γιαούρτι για τους ίδιους αριστερούς θα ήταν «μήνυμα διαμαρτυρίας και αντίδρασης» και αν κάποιο μέσο μιλούσε για «απαράδεκτη και φασιστική ενέργεια» θα ήταν «προπαγανδιστικό» και «καθεστωτικό».

Το να υπάρχει ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση και κόντρα χωρίς γιαούρτια είναι μάλλον πολύ «ξενέρωτο» για τα μέτρα και τα γούστα μας. Κι εδώ έρχεται και το πιο γελοίο της υπόθεσης που είχα ακούσει σε ραδιοφωνικό σταθμό , νομίζω όταν είχε πετάξει εκείνος ο μυστήριος το παπούτσι στη Θεσσαλονίκη. Ναι , καλά θυμάστε , σε εκείνη την υπερπαραγωγή του BBC για να βγει αυτή η εξαίρετη ταινία μικρού μήκους (και καθόλου μυαλού). Είχε βγει ένας τύπος λοιπόν τότε και περιγράφοντας το γεγονός και την ενδόμυχη χαρά του για αυτό έλεγε πως «τι να κάνουμε; έτσι είναι το μεσογειακό ταπεραμέντο».

Ουδέν σχόλιο…

Ας αφήσουμε τα γιαούρτια και τα λαχανικά κι ας ασχοληθούμε σοβαρά με το μέλλον μπας και καταφέρουμε να γίνουμε άνθρωποι ποτέ. Έχουμε χίλια καλά σαν λαός και όλα τα γκρεμίζουμε γιατί δεν μπορούμε να σκοτώσουμε το ζώο μέσα μας. Ένα ζώο που τα θέλει όλα δικά του και κοιτάζει πάντα την καμπούρα του άλλου και όχι τη δικιά του.

Δεν θέλει πολύ δουλειά αυτό , ούτε πολλές ατέλειωτες και χρονοβόρες συζητήσεις. Λίγο να κοιτάξουμε τον καθρέφτη και να επεξεργαστούμε το «μέσα» μας θέλει.

Αλλά και τότε είμαστε ικανοί να «τα πάρουμε» και να γιαουρτώσουμε τον καθρέφτη. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι…

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: