Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 2009

Θα καταρρεύσει ποτέ ο Καπιταλισμός…;;; (Μέρος Β’)

kapitalismos1(Συνέχεια από το Μέρος Α’ του άρθρου που δημοσιεύθηκε χθες)

Αυτά τα λάθη είναι που οδήγησαν και στην σημερινή παγκόσμια κρίση. Μια κρίση που οι περισσότεροι την χαρακτηρίζουν απλά τη μεγαλύτερη του καπιταλισμού. Κάποιοι πιο τολμηροί όμως μιλούν για την αρχή του τέλους του ή ακόμα και για άμεση καταρρευσή του. Κατά τη γνώμη μου οι δομές και οι ρίζες του καπιταλισμού, μπορεί να είναι σάπιες αλλά είναι πολύ βαθειές, γεγονός που κάνει την καταρρευσή του δύσκολη και επικίνδυνη.

Δείτε το και μεταφορικά: ένα μεγάλο δέντρο, πλατάνι ας πούμε, με ιστορία αιώνων έχει απλώσει τις ρίζες του παντού. Είναι πολλοί αυτοί που μένουν κάτω από τη σκιά του και ευχαριστιούνται τη δροσιά και την ασφάλεια που τους προσφέρει. Όμως αυτό το πλατάνι εμποδίζει τη διάνοιξη νέων δρόμων και πρέπει να φύγει από τη μέση, να ξεριζωθεί, γιατί αυτά που προσφέρει είναι πολυ λιγότερα από αυτά που εμποδίζει να γίνουν πράξη. Αν ξεριζωθεί όμως κανείς δεν ξέρει τις συνέπειες. Μπορεί οι ρίζες του να έχουν φτάσει κάτω από σπίτια και να τα γκρεμίσουν…Μπορεί ακόμα η ζημιά που θα γίνει στο έδαφος να είναι τέτοια που να το καταστήσει άχρηστο για μελλοντική χρήση.

Αν καταρρεύσει εν μια νυκτί ο καπιταλισμός ίσως τα συντρίμια του να υπερκαλύψουν την παγκόσμια οικονομία. Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια έτοιμη λύση για το μέλλον. Κάποιο άλλο οικονομικό σύστημα. Ότι γράφεται και συζητιέται από οικονομολόγους και πολιτικούς είναι παραλλαγές του υπάρχοντος συστήματος. Παραλλαγές είτε μιας πιο κεϋνσιανής λογικής-παρέμβαση του κράτους- είτε ακόμα μιας σοσιαλιστικής παραλλαγής-γνωστές και ως μικτή οικονομία.

Η κατάσταση είναι ξεκάθαρη: οι πολίτες όλου του κόσμου, ακόμα και των Η.Π.Α. στην συντριπτική του πλειοψηφία όπως αποδεικνύουν νέες έρευνες, είναι απογοητευμένοι από τον καπιταλισμό (βλέπε σχετικά στο «Στοχασμός-Πολιτική» και στο «Έθνος» . Αλλά δεν βρίσκουν ένα «χέρι» να πιαστούν για να πάρουν τη δύναμη να γκρεμίσουν το τείχος του καπιταλισμού και να συνεχίσουν με κάτι άλλο. Ποιος ξέρει ποιες είναι οι αιτίες αυτής της φτώχειας ιδεών; Ίσως η μόνη λύση είναι η αναβίωση του σοσιαλισμού σε πλήρως δημοκρατικά και ανθρωπιστικά πλαίσια. Αλλά αλήθεια πόσοι από εσάς πιστεύετε ότι υπάρχουν άνθρωποι ικανοί να κάνουν πράξη κάτι τέτοιο;  Αλλά ακόμα και να υπήρχαν δεν πρέπει να ξεχνάμε το γεγονός ότ ο «σοσιαλισμός» αποτελεί ταμπού για την πλειοψηφία του πλανήτη μας.

Στο ερώτημα του τίτλου αν «θα καταρρεύσει ο καπιταλισμός;;;» η απάντηση όπως αντιλαμβάνεστε είναι πολύπλοκη. Θεωρώ ότι κάποια στιγμή θα γίνει, αλλά εύχομαι για το καλό όλων μας να γίνει όσο πιο ανώδυνα γίνεται. Σέβομαι τις απόψεις αυτών που λένε ότι μόνο με μια μαζική επανάσταση και ριζοσπαστικές αλλαγές μπορεί να επιτευχθεί το τέλος του καπιταλισμού αλλά στο ερώτημα τι θα γίνει μετά οι εκφραστές αυτών των απόψεων στην καλύτερη περίπτωση κομπιάζουν. Στη χειρότερη διαφωνούν… Όπως λέω και στην αρχή του Μέρους Α’ άλλωστε από επανάσταση προήλθε και ο καπιταλισμός!

Θα καταρρεύσει ποτέ ο Καπιταλισμός…;;; (Μέρος Α’)

kapitalismosΓίνεται μεγάλη συζήτηση τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την επέτειο από την κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου, σχετικά με τα προβλήματα, τις αντοχές και τις δομές του κυρίαρχου οικονομικού συστήματος της εποχής μας, του καπιταλισμού. Ένα οικονομικό σύστημα που μετρά πλέον στις πλάτες του αιώνες από τη στιγμή που διαδέχθηκε το φεουδαρχικό σύστημα.

Αυτή η διαδοχή έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αν εξεταστεί σήμερα. Γιατί πολύ απλά η κατάρρευση της φεουδαρχίας ήρθε μετά από μικρές και μεγάλες επαναστάσεις. Ζητούμενο αυτών των επαναστάσεων ήταν οι καλύτερες συνθήκες εργασίας για τους εργαζομένους, η κατάργηση των δουλικών σχέσεων και η «εγκαθίδρυση» ενός πιο προοδευτικού οικονομικού συστηματος. Αν βάλετε όλα τα παραπάνω σε μια πρόταση , μπορούμε να πούμε ότι «ο καπιταλισμός είναι ένα οικονομικό σύστημα, που προήλθε μετά από επανάσταση των εργαζομένων για να φέρει πρόοδο και ευημερία στην κοινωνία».

Παράνοια!!! Το σύστημα που σήμερα χλευάζεται καθημερινά και αμφισβητείται ακόμα και από παραδοσιακούς υποστηρικτές του, προήλθε από πρακτικές και θεωρίες που είναι γνώριμες σε πολιτικούς χώρους αντίθετους με τον καπιταλισμό. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο απλά. Η φεουδαρχία έπρεπε να καταρρεύσει και κατέρρευσε. Σε μια εποχή όμως που η εργατική τάξη ούτε ενωμένη ήταν, ούτε είχε τις απαραίτητες γνώσεις για να απαιτήσει συμμετοχή στη νέα εποχή.

Οι φιλοσοφικές, πολιτικές, οικονομολογικές αναζητήσεις ήταν πολλές , αλλά ελάχιστοι ήταν ικανοί να προβλέψουν ότι μελλοντικά ο καπιταλισμός θα επέφερε τόσα δεινά στα χαμηλά στρώματα της κοινωνίας. Όπως και ελάχιστοι ήταν αυτοί που πίστευαν ότι η εργατική τάξη θα μπορέσει κάποια στιγμή να έχει την απαραίτητη δύναμη στα χέρια της ώστε να αμφισβητήσει ευθέως την άρχουσα τάξη. Αμφιβάλλω αν ακόμα και όταν ο Μάρξ και ο Έγκελς έγραφαν το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» πίστευαν μέσα τους ότι όλα αυτά κάποια στιγμή θα μπορέσουν να γίνουν πράξη.

Κι όμως η ευκαιρία δόθηκε. Η ιστορία φάνηκε γενναιόδωρη με την εργατική τάξη και της έδωσε το χώρο, το χρόνο και τα μέσα ώστε να πάρει τις τύχες στα χέρια της. Μόνο που τα αποτελέσματα δεν ήταν τα επιθυμητά. Κι αυτό γιατί η εργατική τάξη προδόθηκε από τους ανθρώπους που «επέλεξε» να μπουν μπροστά στην προσπάθεια. Προδόθηκε από κάποιους χαρισματικούς αλλά υπερφιλόδοξους ανθρώπους όπως ο Στάλιν οι οποίοι με τις πράξεις τους μετέτρεψαν το σοσιαλιστικό όνειρο σε εφιάλτη για την εργατική τάξη.

Και όχι μόνο… Η αποτυχία του υπαρκτού σοσιαλισμού ήταν το δεκανίκι που κράτησε όρθιο τον καπιταλισμό σε δύσκολες στιγμές του, όπως οι πετρελαϊκές κρίσεις. Ήταν η απλή δικαιολογία, το πρόσχημα ότι «είδατε τι γίνεται στις χώρες που δεν υπάρχει καπιταλισμός». Ο καπιταλισμός και οι εκφραστές του μείναν μόνοι τους στο «γήπεδο». Χωρίς αντίπαλο. Κι αυτό ήταν που τους οδήγησε στα μεγαλύτερα λάθη. Λάθη που πηγάζουν από την απληστία και την αλαζονεία… (συνέχεια άυριο με το Μέρος Β’ του άρθρου).

 

 

Μη παρακαλώ σας μη, μη ξεπουλάτε τη χώρα μου…

stratosΣτο προχθεσινό «Ποντίκι» στη σελίδα 15  η οποία είναι αφιερωμένη στην εθνική άμυνα, υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ. Ένα ρεπορτάζ που με αναστάτωσε και θέλω να γράψω κάποια πραγματάκια σήμερα σχετικά με αυτό. Το άρθρο έχει τίτλο «Ισραηλινός Σπαρτιάτης» και αναφέρεται στην πολεμική άσκηση «Ένδοξος Σπαρτιάτης». Είναι μια άσκηση της πολεμικής αεροπορίας του Ισραήλ που κρύβει πολλά από πίσω της…

Όπως λοιπόν διαβάζω στο «Ποντίκι» τον Μάιο-Ιούνιο του 2008 διεξήχθη στη χώρα μας η άσκηση «Ένδοξος Σπαρτιάτης». Στα πλαίσια αυτής της άσκησης ισραηλινά αεροσκάφη -περίπου 150- εξορμούσαν από βάσεις της χώρας μας και βομβάρδιζαν το πεδίο βολής της Κρανέας. O κ. Μεϊμαράκης είχε δεσμεύσει τους Έλληνες δημοσιογράφους να μην αναφερθούν στο θέμα. Όμως οι New York Times, σε πρωτοσέλιδά τους(!!!) μιλούσαν για πρόβα τζενεράλε της επίθεσης στο Ιραν!

Για να το εξηγήσω με απλά λόγια: η Ελλάδα έδωσε γη, αέρα και ύδωρ στους μεγαλύτερους σφαγιαστές και δολοφόνους της εποχής μας για να προετοιμάσουν άλλη μια δολοφονική επίθεση. Πως νιώθετε σαν Έλληνες αλλά και σαν άνθρωποι εσείς; Εγώ μόνο να φέρω για δευτερόλεπτα στο μυαλό μου τις εικόνες των Ισραηλινών στρατιωτών να πυροβολούν αδιακρίτως γυναικόπαιδα στην ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ Παλαιστίνη, νιώθω ένα μεγάλο θυμό και αποτροπιασμό.palaistini

Σαν να μην έφτανε αυτό, διαβάζω στη συνέχεια ότι η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία έχει προγραμματίσει και τον «Ένδοξο Σπαρτιάτη 2». Την απόφαση για τον αν θα πραγματοποιηθεί αυτή η άσκηση πρέπει να την πάρει η νέα κυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα ο αρμόδιος υπουργός Β. Βενιζέλος.

Αναγνωρίζω κι εγώ και πιστεύω όλοι μας το ότι η δυσκολία της υπόθεσης είναι δεδομένη. Η σκακιέρα της διπλωματίας και των συμμαχιών είναι τεράστια και ακατανόητη σε εμάς τους απλούς bloggers και πολίτες. Αλλά ρε γαμώτο έχουμε και μια ιστορία! Μια ιστορία σαν χώρα δημοκρατική!Papandreou-Arafat

Πριν αποφασίσει ο Βαγγέλης Βενιζέλος ή ο Γιώργος Παπανδρέου να ξεπουλήσουν άλλη μια φορά τα εδάφη μας στους δολοφόνους ας σκεφτούν κάποια πράγματα. Ας σκεφτούν τον ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου και τις σχέσεις του με τον Γιασέρ Αραφάτ και τον Παλαιστινιακό λαό. Ας σκεφτούν τους βαθύτατους δεσμούς που διατηρεί ο ελληνικός λαός με τον αδερφό λαό της ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗΣ Παλαιστίνης. Ας σκεφτούν τους χιλιάδες φοιτητές και μαθητές στη χώρα μας που κυκλοφορούν φορώντας την Παλαιστινιακή μαντίλα, θυμίζοντας σε όλους μας κάποια πράγατα που δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Ας σκεφτούν όλους αυτούς -πολλοί από τους οποίους στηρίζουν το ΠΑ.ΣΟ.Κ.- οι οποίοι στις πορείες τους φωνάζουν δυνατά «Λευτεριά σε Ιράκ και Παλαιστίνη». Μην κάνετε όλους αυτούς να νιώσουν συνένοχοι στο έγκλημα. Μην κάνετε την Ελλάδα να φανεί άλλη μια φορά Ελλαδίτσα και να σκύψει το κεφάλι! Την ίδια στιγμή που ο Ερντογάν τινάζει τα σχέδια των Ισραηλινών στον αέρα ακυρώνοντας ασκήσεις και μιλώντας σχεδόν καθημερινά εναντίον τους.

Είναι απλό και ξεκάθαρο: από την προηγούμενη κυβέρνηση δεν περιμέναμε τίποτα άλλο από μια μεγαλειώδης υπόκλιση στις μεγάλες δυνάμεις. Από αυτή περιμένουμε κάτι παραπάνω. Ένα σημάδι ότι η «Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Γιώργο σου έχω εμπιστοσύνη. Όπως και οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες. Κάνε μας περήφανους!

 

Ιθαγένεια στους μετανάστες 2ης γενιάς: και πολύ άργησε.

papandreou4Μια από τις σημαντικότερες ειδήσεις της  ημέρας είναι η πραγματοποίηση της προεκλογικής δέσμευσης του Γιώργου Παπανδρέου σχετικά με τους μετανάστες 2ης γενιάς που ζουν στη χώρα μας, καθώς και τα παιδιά μεταναστών που θα γεννιούνται από εδώ και πέρα στην Ελλάδα. Από το βήμα του Παγκοσμίου Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την προθεσή του να δοθεί ελληνική υπηκοότητα στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα, καθώς και σε αυτούς που ζουν μακροχρόνια εδώ.

Το θέμα είναι σίγουρα πολύ «καυτό» και για να σας πω την αλήθεια ήταν ένα από αυτά που προεκλογικά πίστευα πως θα…ξεχαστεί επιμελώς όταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα γινόταν κυβέρνηση. Τελικά όχι μόνο δεν ξεχάστηκε αλλά είναι ένα από τα μέτρα των 100 πρώτων ημερών, κάτι που σημαίνει ότι από τον Πρωθυπουργό θεωρείται θέμα βαρύνουσας σημασίας. Αντιδράσεις είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν , οργανωμένες ή μη. Οργανωμένη αντίδραση είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει από το ΛΑ.Ο.Σ. και τον Γιώργο Καρατζαφέρη, καθώς είναι βούτυρο στο ψωμί του ένα τέτοιο θέμα.

Αντιδράσεις είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν και από απλούς πολίτες που δε βλέπουν με καλό μάτι τους μετανάστες στη χώρα μας. Όπως θα γνωρίζετε από τον κοινωνικό σας περίγυρο αυτοί δεν είναι και λίγοι. Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός είναι παγκόσμι0 φαινόμενο άρα δεν θα μπορούσε να εκλείψει και από την Ελλάδα. Χμμμμ… Τώρα που το ξανασκέφτομαι ίσως να μπορούσε να εκλείψει από τη χώρα μας, για τον πολύ απλό λόγο ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι ελληνικές οικογένειες έχουν ένα τουλάχιστον μέλος που ζει στο εξωτερικό σαν μετανάστης ή έχει επιστρέψει από την ξενιτιά όπου έβγαζε το ψωμί του.metanastes

Τέτοιοι είναι και οι μετανάστες που ζουν στη χώρα μας. Αν συνομιλήσετε μαζί τους θα ακούσετε απίστευτες ιστορίες. Ιστορίες ζωής που θα σας κάνουν να κομπιάσετε και να σκεφτείτε 2 και 3 φορές πριν αναφερθείτε απαξιωτικά και μειωτικά σε κάποιον μετανάστη. Θα ακούσετε για ανθρώπους που ήρθαν με τα πόδια από την Αλβανία κυνηγημένοι όχι μόνο από την πείνα και τη δυστυχία αλλά κι από το κομμουνιστικό καθεστώς. Θα ακούσετε ιστορίες ανθρώπων που μπήκαν σε μια βάρκα και προτίμησαν να πνιγούν ή να φτάσουν σε μια ξένη χώρα , παρά να σφαγιαστούν από τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν ή τους αντάρτες του Πακιστάν.

Σας θυμίζουν  κάτι αυτές οι ιστορίες; Διάολε δεν μπορεί να μην έχετε έναν στην οικογενειά σας που να μην διώχθηκε από την Ελλάδα για τα πολιτικά του φρονήματα! Δεν μπορεί να μην έχετε έναν που προτίμησε να πάει στο …»Νιου Γιορκ» για να ζήσει αξιοπρεπώς! Δεν μπορεί να μην έχετε έναν που να έφαγε με το κουτάλι την … ανάπτυξη της γερμανικής βιομηχανίας!

Τέτοιοι είναι και οι μετανάστες που βλέπουμε καθημερινά στη χώρα μας. Άνθρωποι που ξεκίνησαν από το μηδέν και για να φτάσουν στο ένα σπατάλησαν ατελείωτες ώρες δουλειάς.Δουλειάς ανσφάλιστης, χωρίς ωράρια… Δουλειά σε οικοδομές, σε χωράφια, σε μερεμέτια σε οτιδήποτε βρήκαν.Και στη συνέχεια το κράτος που δεν τους αναγνώριζε σαν πολίτες του, τους ζητούσ και φόρο!

Το πρώτο αντεπιχείρημα σε αυτά που γράφω είναι το γνωστό της εγκληματικότητας. Δεν θα μπω στον κόπο να απαντήσω. Όποιος νομίζει ότι η εγκληματικότητα στην Ελλάδα οφείλεται μόνο στους κακούς μετανάστες είναι γελασμένος. Οι στατιστικές της ΕΛ.ΑΣ. μιλάνε από μόνες τους, μόνο που τα «αξιόλογα» Μ.Μ.Ε. μας τις αποκρύπτουν επιμελώς. Άλλωστε, είναι γνωστό πως κανένας δεν έχει στο DNA του την εγκληματικότητα. Αυτή γεννιέται με τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τη βία και την πείνα…